Jankiel Herszkowicz
Biografia
Jankiel Herszkowicz urodził się 22 lipca 1910 roku w Opatowie. Z zawodu był krawcem, ale zasłynął jako twórca i wykonawca piosenek w języku jidysz. W 1938 roku, tuż przed wybuchem II wojny światowej, przeprowadził się z rodziną do Łodzi.
W czasie okupacji trafił do łódzkiego getta, gdzie zaczął pisać i śpiewać satyryczne piosenki o życiu w getcie, prezentując je na ulicach. Występował w duecie z Karolem Rozencwajgiem. Jego rodzice i brat zginęli podczas wielkiej szpery we wrześniu 1942 roku. Po tej tragedii zmuszony był zaprzestać występów ulicznych, ale kontynuował twórczość w miejscach pracy. W sierpniu 1944 roku został wywieziony do Auschwitz, a następnie do obozu pracy w Brunszwiku.
Po wojnie powrócił do Łodzi, gdzie nadal tworzył piosenki. W 1966 roku jego utwory nagrano w Polskim Radiu. Ożenił się i miał dwóch synów. Po wydarzeniach marcowych w 1968 roku, mimo obaw o bezpieczeństwo, pozostał w Polsce. W 1972 roku popełnił samobójstwo. Jego szczątki spoczywają na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi przy ul. Brackiej.