Michał Eustachy Ornatkiewicz
Biografia
Michał Eustachy Ornatkiewicz urodził się 20 września 1893 roku w Opatowie, w rodzinie Mieczysława Wojciecha i Jadwigi ze Stecińskich. Był starszym bratem Mieczysława, późniejszego doktora nauk lekarskich.
Podczas I wojny światowej walczył w szeregach I Korpusu Polskiego w Rosji, a od 1918 roku służył w Wojsku Polskim, uczestnicząc w walkach w składzie 8 pułku artylerii polowej. W 1921 roku został urlopowany z wojska, aby ukończyć studia na Politechnice Warszawskiej, gdzie w roku akademickim 1921/1922 uzyskał dyplom inżyniera mechanika.
W 1922 roku został zweryfikowany jako podporucznik, a później przeniesiony do rezerwy. W okresie międzywojennym pracował jako nauczyciel w Śląskich Technicznych Zakładach Naukowych w Katowicach, a od 1938 roku pełnił funkcję wizytatora w Wydziale Oświecenia Publicznego Urzędu Wojewódzkiego Śląskiego.
W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany na stanowisko dowódcy kolumny samochodów ciężarowych dla Armii "Kraków". Po kampanii wrześniowej dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile w Piatichatkach.
Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu parafii św. Marcina w Opatowie. W 2007 roku został pośmiertnie awansowany na stopień kapitana.