Remigiusz Henryk Bierzanek
Biografia
Remigiusz Henryk Bierzanek urodził się 10 października 1912 roku w Opatowie. Ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne w Wągrowcu, a następnie w 1931 roku rozpoczął studia prawnicze i ekonomiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Po dwóch latach przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie w 1936 roku uzyskał tytuł magistra prawa. Stopień doktora prawa zdobył w 1939 roku na podstawie dysertacji o orzecznictwie Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej.
Karierę akademicką rozpoczął w 1938 roku na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, ale przerwała ją II wojna światowa. W latach 1940-1945 pracował w Związku Spółdzielni Spożywców "Społem". Po wojnie, w 1945 roku, otrzymał stopień docenta na podstawie rozprawy habilitacyjnej o emigracji międzynarodowej. W kolejnych latach kierował Katedrą Prawa Międzynarodowego Publicznego na Uniwersytecie Łódzkim, był rektorem Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Łodzi, a od 1968 roku związał się z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie pełnił funkcje dyrektora Instytutu Nauk Politycznych i dziekana Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych.
Bierzanek opublikował wiele monografii i artykułów, a także przetłumaczył z łaciny dzieła Hugo Grocjusza. Był członkiem Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze, prezesem Polskiego Towarzystwa Przyjaciół ONZ i polskiej Grupy International Law Association. W latach 1957-1965 sprawował mandat posła na Sejm PRL. Zmarł 24 listopada 1993 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Szpitala Tworkowskiego w Pruszkowie.