Biografia
Bogdan Horodyski urodził się 9 maja 1904 roku w Opatowie, w rodzinie prawniczej jako syn Seweryna. Edukację rozpoczął w rodzinnym mieście, a świadectwo dojrzałości otrzymał w 1925 roku w Miejskim Gimnazjum Realnym w Radomiu.
Studia wyższe ukończył na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie 30 maja 1932 roku otrzymał dyplom magistra filozofii w zakresie historii. Od 1936 roku pracował jako kustosz biblioteki Ordynacji Zamoyskiej. W latach 1937-1939 uczestniczył w seminarium doktoranckim Oskara Haleckiego; jego gotowa praca doktorska o roli Ziemowita Mazowieckiego spłonęła we wrześniu 1939 roku. W czasie okupacji współpracował z tajnym Uniwersytetem oraz gromadził polską prasę konspiracyjną w Bibliotece Narodowej.
W 1945 roku podjął pracę w Bibliotece Narodowej, a w 1956 roku został jej dyrektorem. W latach 1953-1960 prowadził zajęcia z bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1950 roku był redaktorem „Przeglądu Bibliotecznego”, a od 1957 roku aż do śmierci przewodniczącym Zarządu Głównego Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich.
Zmarł 24 maja 1965 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.
Źródło: artykuł w Wikipedii