Biografia
Zbigniew Henryk Kuszewski urodził się 14 lipca 1910 roku w Opatowie. Z wykształcenia był inżynierem, mieszkał z żoną i synem na Bielanach w Warszawie.
W czasie okupacji niemieckiej współpracował z Armią Krajową, działając jako agent białego wywiadu. W 1942 roku działacze podziemia z Krakowa zwrócili się do niego z prośbą o ukrycie żydowskiego małżeństwa Adolfa i Eugenii Żeberków, którzy zbiegli z więzienia na Montelupich i byli poszukiwani przez gestapo. Kuszewski przyjął ich do swojego mieszkania, gdzie Eugenia pełniła rolę gosposi, a Adolf kontynuował działalność konspiracyjną w piwnicy. Podczas rewizji Kuszewski ukrył Żeberka w kominie. Aby zapewnić bezpieczeństwo swojej rodzinie, wysłał żonę i syna do krewnych w Opatowie.
Pod koniec lipca 1944 roku, w obliczu zbliżającego się powstania warszawskiego, Kuszewski zalecił Żeberkom ucieczkę do Puszczy Kampinoskiej, a następnie umieścił ich u swojej matki w Łomiankach, gdzie doczekali wyzwolenia przez Armię Czerwoną. Sam Kuszewski działał w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu AK oraz w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania, współorganizując ewakuację mieszkańców stolicy.
Za swoją bohaterską postawę 22 sierpnia 1993 roku został odznaczony medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Zmarł 8 lipca 2009 roku w wieku 99 lat i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. 27 sierpnia 2009 roku pośmiertnie otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Źródło: artykuł w Wikipedii