Biografia
Bolesław Jerzy Świdziński urodził się 7 grudnia 1885 roku w Opatowie. Był synem Henryka i Ewy z domu Pendel. Po zdaniu matury w Krakowie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie na uniwersytecie w Genewie.
Jako student działał w Organizacji Bojowej PPS, Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów, gdzie służył w szwadronie rotmistrza Zbigniewa Dunin-Wąsowicza. Uczestniczył w szarży pod Rokitną, podczas której został ranny w nogę. Później służył w 2 pułku ułanów Legionów.
Od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził szwadronem 5 pułku Ułanów Zasławskich. Po wojnie pełnił funkcje sztabowe, a w 1927 roku objął dowództwo 2 pułku szwoleżerów w Starogardzie. W 1929 roku został szefem sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie, a w 1930 roku mianowano go wojewodą lubelskim - funkcję tę sprawował do 1933 roku.
W latach 1935-1938 był posłem na Sejm RP z województwa lubelskiego. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku został komisarzem cywilnym przy Naczelnym Wodzu. Po agresji sowieckiej 17 września 1939 roku udał się na emigrację. Był żonaty i miał syna Bohdana Henryka. Zmarł 4 marca 1972 roku w Londynie.
Źródło: artykuł w Wikipedii